دشمنت کشت ولی نور تو خاموش نشد

آری آن جلوه که فانی نشود نور خداست


نه بقا کرد ستمگر، نه بجا ماند ستم

ظالم از دست شد و پایه مظلوم بجاست


زنده را زنده نخوانند که مرگ از پی اوست

بلکه زنده است شهیدی که حیاتش ز قفاست


دولت آن یافت که در پای تو جان داد ولی

این قبا راست ، نه بر قامت هر بی سر و پاست


تو در اول سر و جان باختی اندر ره عشق

تا بدانند خلایق که فنا شرط بقاست