این اسبها از این بدنم  پا نمی کشند

جانم درآمد از کفنم پا نمی کشند


تا که گلاب ناب مرا در نیاورند

از غنچه های یاسمنم پا نمی کشند


این نیزه ها که در جگرم پا گذاشتند

چون داد می زنم حسنم پا نمی کشند


می خواستم دوباره صدایت کنم ولی

یک لحظه هم از این دهنم پا نمی کشند


موی مرا به دست گرفتند و می کشند

امّا ز دست و پا و تنم پا نمی کشند