اي برترين پديده ي عدل خدا علي

در كشتي نجات بشر ناخدا علي


حق را چنانكه بايد و شايد شناختي

اي ما سوي به حق تو نا آشنا علي


خواهي هر آنچه را كه بخواهد خدا از آن

خواهد خداي هر چه بخواهي تو يا علي


سرچشمه ي بقايي و باقي چو ذات حق

راه محبت تو ندارد فنا علي


مات است روح علم ز نهج البلاغه ات

كردي چه خوب حق سخن را ادا علي


صاحبدلان صفات كمال تو يافتند

از ابتداي قرآن تا انتها علي


ز آن بيشتر بخوانم قرآن كه بيشتر

مدح تو بشنوم ز بيان خدا علي


هر جان مبتلا ز تو گردد رها ز غم

هر درد بي دوا ز تو گردد دوا علي


با نيروي ولاي تو هر لحظه مي زنيم

ما دست رد به سينه ي رنج و بلا علي


مي خواهم آن بهشت كه دارد صفا ز تو

آري بهشت بي تو ندارد صفا علي


دستت خدا گرفت كه دست خدا شدي

اي دستگير مردم بي دست و پا علي


گيري رخت بر آتش و گويي به خويشتن

انديشه كن ز آتش روز جزا علي


برداشت چون رسول خدايت به روي دست

اي لنگر زمين و زمان گفت يا علي


اي در نماز داده به سايل نگين خويش

اينك من گدا و تو كان عطا علي