الا حریم تو کوی چهار امام بقیع

تو عرش قرب خدایی ولی بنام بقیع

به خفته گان حریم مقدّس تو درود

به آستان جلالت ز ما سلام بقیع

اگر که دست دهد سنگ آستان تو را

کنم چنان حجر السود استلام بقیع

تو خوابگاه جگر گوشه گان زهرایی

تو قبله ی دلی و کعبه ی اَنام بقیع

میان منبر و قبر نبی اگر نبُوَد

گرفته فاطمه در دامنت مقام بقیع

چو ذکر نام تو با نام فاطمه آید

بریم نام تو را ما به احترام بقیع

ز خاک پاک تو بوی حبیب می آید

از آن به کوی تو مهدی نهاده گام بقیع

خدا کند که مؤید برای عرض ادب

کند دوباره اقامت در آن مقام بقیع