شده طوطىّ طبع من ثناخوان ابوطالب

تمام هستيم بادا به قربان ابوطالب

*****

كه جز معصوم بايد دم زند از حقّ عرفانش؟

نه هر كس آشنا باشد به عرفان ابوطالب

*****

نظير ليلة القدرى كه ناپيدا بود قدرش

عيان بر خلق نبود قدر پنهان ابوطالب

*****

به ايثار و خلوص و عشق و عرفان و جوانمردى

گواهى مىدهد اشعار ديوان ابوطالب

*****

بود لعن خدا بر هر كه او را مشركش خواند

كه غرق نور حق باشد دل و جان ابوطالب

*****

چه توفيقى از اين بهتر كه باباى على باشد؟

بنازم من به اين توفيق شايان ابوطالب

*****

به ميلاد على لوحى براى تسميت آمد

خدا بگذاشت آن را روى دامان ابوطالب

*****

مپرس از من كه جانان ابوطالب كه مىباشد؟

بود شخص رسول اللَّه جانان ابوطالب

*****

از آن روز الستى كه براى يارى احمد

تعهّد داد، ثابت ماند پيمان ابوطالب

*****

سبب شد تا نبى آيين خود را منتشر سازد

تلاش بى امان، سعى فراوان ابوطالب

*****

چنين فرمود پيغمبر، كه از ايمان خلق اللَّه

وزينتر هست اندر كفه، ايمان ابوطالب

*****

يقيناً »ملتجى« با ذكر اين اشعار ناقابل

نگردد نا اميد از لطف و احسان ابوطالب