گرفتار زندانم                 رسیده به لب جانم

دوچشمم به در مانده         کجایی رضا جانم

 رضا      تویی قرار بابا

  رضا      دار و ندار ببابا

رضا       بیا کنار بابا

از بند زنجیر بنما رهایم

خون گشته جاری از ساق پایم

باب الحوائج  موسی ابن جعفر

  دو چشمم بود دریا        کبود است همه اعضا

مزن سندی شاهک           که افتاده ام از پا

نزن    به لب رسیده جانم

نزن          دگر نمی توانم

ببین      شکسته استخوانم

از ضرب سیلی از تازیانه

بر پیکر خود دارم نشانه

بابالحوائج  موسی ابن جعفر