این چنین شد روزگار  عمر من طی در زمانه

یا به زیر کند و زنجیر  یا به زیر تازیانه

    خیزد از آهم شراره          ریزد از چشمم ستاره

کاش می شد تا ببینم        کودکانم را دوباره

من غریبم   غم نصیبم

بار الها راحتم کن خسته ام از زندگانی

مانده باقی از تن من پوستی بر استخوانی

یا خلاصم کن ز زندان   یا بگیر امشب زمن جان

مشکل کشکل گشا را    چاره کن ای حی سبحان

من غریبم غم نصیبم

هر زمانی کند و زنجیر می فشارد پیکرم را

یادم آید پشت آن در ناله های مادرم را

جان من بر لب رسیده   می چکد اشکم ز دیده

کی ملاقات من آید      مادر قامت خمیده

من غریبم غم نصیبم