شكر می گویم خــدا را  خلقتـم زهرایی است

شد گواهم اشك جاری، طینتم زهرایی است

گر گناهی هم نمایم دست من خــواهد گرفت

من نخواهم شد ذلیــل و عزتم زهــرایی است

فــــاطمیّـــه از محـــرم بیشتـــر جلــــوه كنـــم

برجهــــان تاثیر دارم، قدرتـــم  زهرایی است

من حسینی بودنــــم را، خرج مــادر می كنم

شاهدم باشد خـود او، هیئتــم زهرایی است

عاشقی گفتــا  خدایا قبـر می خواهـم چكـار ؟

بی نشانــم كــن  ببینم تربتــــم زهرایی است

مادری اش روز محشـــر تازه گل خـواهد نمود

تازه می فهمم خـدایــا قیمتــــم زهرایی است

شد به یك سیلی تمـــام چهـره های ما كبـــود

غصه هایم گریــه هــایـم غربتـم زهرایی است

آن زمـانی كه زند تكیــــه به كعبـه مهــدی اش

فاش می گوید به عـــالم دولتـم زهرایی است