زیبا هلال یک شبه،ای سایه سرم

بالا نشته ای مرا می کنی نگاه

عالم همه پناه به نام تو میبرند

حالا ببین که خواهرتوگشته بی پناه

**

تو قرص ماه بودی و حالا شدی هلال

دیشب مگر چگونه شبت کرده ای سحر

روی تو سوخته چونان روی مادرم

خاکستر است لای همه گیسوان  سر

**

عمری سرم به سینه ات آرام میگرفت

حالا تو روی نیزه و من بین محملم

هربار نیزه دار ، سرت چرخ می دهد

با هر تکان نیزه تکان می خورد دلم

**

از بعد قتلگاه که دیدم به چشم خود

زخمی شده دو گونه تو در وضوی خاک

دامن گرفته ام پی رأس تو هرقدم

تا که نیفتی از سر نیزه به روی خاک

**

عمری ندیده است کسی سایه مرا

حالا ببین که رنج و بلا یاورم شده

شاه نجف کجاست تماشا کند مرا

این آستین کهنه حجاب سرم شده